Lübnan'a Gitme Kardeş Kanı Dökme

5 Eylül 2006 günü Ankara’da binlerce savaş karşıtı, tezkereye karşı eylem yaptı. Biz de oradaydık. Ankara’ya, tezkerenin geçme ihtimalinin yüksek olduğunu bilerek ama tezkere geçse bile, bu konuda toplumun tümüne yayılan tartışmayı kazandığımızı bilerek gittik. Tren yolculuğumuz boyunca, milletvekillerine mesaj çektik. Altı milletvekili geri döndü. Canları sıkkındı. Bir tanesi dışında bize hak verdiklerini söylediler. Hatta eylem sırasında arayan bir AKP milletvekili, “Şimdi neredesiniz, Kızılay’da mı?” sorusunu sordu. Parlamentoda havanın iyi olmadığını, hassasiyetimize tümüyle katıldığını söyledi. Sonuçta tezkere geçti ama biz de bir dizi kazanım elde ettik. Birincisi, kamuoyu baskısı nedeniyle, tezkerede çatışmaya girilmesi öngörülmüyor. Telefonda konuştuğumuz milletvekilleri, Türk askeri Lübnan’da tek bir çatışmaya girerse, yine telefon edeceğini ve özeleştiri vereceğini söyledi.

“Barış Gücü” Lübnan’a Hizbullah’ı silahsızlandırmak üzere gitmesine rağmen, hükümetin silahsızlanma adımı atılırsa askerlerimizi geri çekeriz demesi, yalan bir beyan olsa da, tezkere karşıtı kampanyanın kazanımıdır.
AKP hükümeti günlerce süren bir baskıyla milletvekillerini ikna etmeye çalıştı. Buna rağmen, hem parlamentoda hem de AKP içinde önemli bir yarık oluştu. Gözümüzü Lübnan’da görev yapan askerlerden bir an bile ayırmadan, gelişmelere hızla tepki verdiğimizde, bu yarığı değerlendirip savaş karşıtı hareketi, “askerler Lübnan’dan derhal geri çekilsin” kampanyasıyla güçlendirmek, politik alanda etkili bir çıkış yapmak ve hükümeti güçlü bir biçimde sıkıştırmak kolay olacak.
Eylemin bitmesi bizim coşkumuzun bitmesi anlamına gelmedi. Neredeyse 16 saattir yolda olmamıza rağmen eylemin başlangıç noktasına kadar yaptığımız yürüyüş de “çıksa da tezkere ara verme eyleme”, “George Bush-teröristtir” sloganlarıyla bütün yürüyüş kadar etkili oldu.
Bülent Aydın’ın yaptığı bitiş noktasındaki konuşmadan sonra, çimlere serilip biraz nefes alır almaz, yeni kampanyanın nasıl olması gerektiğini tartışmaya başlamıştık bile. Memet Ali Alabora’nın son keşfi olan, “Çıkarsa tezkere ara verme eyleme”, attığımız son slogan oldu.